Coornhert sleept zes prijzen weg op Taalolympiade

Gepubliceerd op 17 juni 2016

In tegenstelling tot vorig jaar, toen de kanshebbers op een prijs nadrukkelijk gemaand werden toch vooral naar de prijsuitreiking te komen, gingen we dit jaar nietsvermoedend naar de oplossingen van de 16eTaalkunde Olympiade in Leiden luisteren. We waren dan ook zeer verrast toen al meteen, bij de bespreking van de eerste opgave, het Orchon, een runenschrift van een voorloper van de Turkse taal uit de gelijknamige vallei in Mongolië, Xander Lenstra naar voren werd geroepen omdat hij de opgave als beste had opgelost. Overigens had ook Paul Adriaanse een foutloze oplossing, maar in dergelijke gevallen geeft de beredenering van de oplossing de doorslag. Want even later werd ook Nika Engelen naar voren geroepen. Zij had het Nederlands, een taal in Noordwest-Europa, het best opgelost: wat betekent be- precies in woorden als benevelen, berijden, bezwaren etc? Ook hier waren er meer met de score 10, o.a. ook Xander weer.

Na deze winnaars op de individuele onderdelen kwamen de hoogste scores van het totaalklassement aan bod. Zeer groot was de verrassing toen de dia met de acht namen van de leerlingen die de 5et/m de 12eplaats bezetten, in beeld verscheen. Vier keer stond er ‘Coornhert Gymnasium’ achter een naam. Je kon horen hoe de naam van onze school door de zaal gefluisterd werd. Jasper Grootscholten, Niels Overkamp, Lisa de Vries en Xander Lenstra bezetten resp. de 6e, 7e, 9een 10eplaats. Nét niemand bij de laatste vier. Helaas. Want deze hoofdprijswinnaars mogen Nederland deze zomer vertegenwoordigen op de Internationale Olympiade in Mysore (India), zoals eerder onze oud-leerling Max Götz dat deed in Bejing (2014).

Ook buiten deze medailleregen werd er hoog gescoord door onze leerlingen, hoger dan in voorgaande jaren. Paul en Xander behaalden zoals gezegd het maximum aantal punten bij het Orchon en ook Vincent Sprokholt scoorde daar hoger dan 9. Het Orchon-schrift ging ook Brechtje de Jong het beste af. Vincent en Xander scoorden van de Coornherters voorts het hoogst bij het Letgaals, een Baltische taal. Nils Eggink behaalde 8,4 punten bij het Chalcatongo, een Mixteekse taal uit het zuiden van Mexico, een erg leuke, maar ook lastige opgave, waar geen enkele deelnemer het maximum haalde. Het was in ieder geval goed voor de hoogste Coornhert-score. Het Ojibwe, een Algonskische taal van indianen rond de Amerikaans-Canadese grens, werd het best opgelost door Niels en Lisa de Vries loste het Tok Pisin het beste op. Quinten Burggraaf (klas 3) mocht ook dit jaar weer buiten mededinging meedoen. Zijn beste prestatie was het Nederlands, een verraderlijke opgave waarmee heel veel andere deelnemers hun totaalscore juist verknoeiden.

Aan het eind van de ceremonie mochten de deelnemers kenbaar maken welke opdracht ze het leukst hadden gevonden. Het lastige Nederlands was de grote verliezer, Chalcatongo en Tok Pisin de duidelijke favorieten. Chalcatongo kent geen voorzetsels, maar gebruikt daarvoor menselijke en dierlijke lichaamsdelen. ‘Buik’ betekent dan ‘onder’, ‘dierenrug’ op, ‘mensenrug’ ‘achter’ etc. En dat terwijl diezelfde ledematen ook gebruikt worden voor onderdelen als ‘boomtop’ (hoofd), ‘tafelpoot’ (been) en ‘vleugel’ (arm). Schrijf in zo’n taal maar eens ‘De vleugel lag op mijn arm’. Dat was een van de vele dingen die de deelnemers met deze taal moesten doen. Tok Pisin is de lingua franca van Nieuw-Guinea en gebaseerd op de grammatica van diverse Creoolse talen en voornamelijk de Engelse woordenschat. Eitje dus...? Veel woorden zijn inderdaad nog wel herkenbaar, maar sinds de jeugd het massaal is gaan spreken, is de grammatica snel complexer geworden. Een van de Leidse studenten kon het heel vlot spreken en dat werkte bij velen op de lachspieren: “Nau mi kam long ples bilong waitman, ples hia i no stret, planti maunten.” Ofwel: “Nu ben ik naar het gebied van de blanken gekomen, het gebied is niet vlak, er zijn veel bergen.” Herken je alle Engelse woorden?