Pompei begraven onder as – leerlingen begraven in mobiel

En dan was het ook tijd, een enerverende Romereis af te sluiten met wat tegenwoordig een toegift is: de sidetrip naar Napels. En dat is dan ook niet de minste. Mooi om verschil te zien tussen de statige grotestadsgrandeur van Rome en de uitzinnige, kleurige en woelige Thyphuszooi (vernoemd naar de god Thyphus, die van de inderhaast opgeruimde hotelkamers) van stedelijk Napels. Naast het mooiste museum ter wereld is een bezoek aan de onder as begraven stad Pompeii onvermijdelijk, en daar te komen of te gaan is dan ook geen sinecure. Inchecken en ‘kedeng kedeng’, om met Guus M. te spreken. De Circumvesuvia is een illuster boemeltje dat vele toeristen naar de gewezen plek des onheils brengt. Die moet je dus hebben. En dat betekent in Italië: wachten.

Op bijgaande foto is veel te zien voor wie goed kijkt: het vroege tijdstip van vertrek op het treinenbord, de immer montere mevrouw De Ferrante, die jou zelfs na een week slapeloosheid nog zover krijgt om bewonderend te knikken bij al haar verhalen, enkele totaal afgebladderde leerlingen die alvast kunnen wennen aan het klimaat dat allengs ook in Nederland te ervaren zal zijn, en een verdwaalde boomer die op rechts diep in zijn telefoon begraven zit. Net als de meeste leerlingen op dat tijdstip, gezien de geknakte nekjes. Slechts Caesar Kooij overziet de troepen, recht de rug, roept “cafe doppio” en ziet dat het goed is. En dat is het ook. Welkom thuis, Romegangers: de E4-correctie en het profielwerkstuk liggen al dampend op jullie te wachten….